Ο έμπορος φρούτων Joseph A. Campbell

Η εταιρεία του Τζόζεφ Κάµπελ στο Νιού Τζέρσεϊ ήταν µία από τις πρώτες που εκμεταλλεύτηκε τις ραγδαίες εξελίξεις που σημειώθηκαν τον 19ο αιώνα στη συσκευασία, αλλά και τη συντήρηση των προϊόντων. Ο Κάµπελ ήταν έμπορος φρούτων για τουλάχιστον µία 25ετία, όταν σε ηλικία 52 ετών αντιλήφθηκε ότι το μέλλον ανήκει στα συσκευασμένα σε μεταλλικά δοχεία (τενεκεδάκια) τρόφιμα.

Abraham+Anderson+Joseph+A.+Campbell
Portrait of Abraham Anderson, of Camden, the first packer of New Jersey poultry. Canning History New Jersey State Archives; Department of State. Portrait of Joseph A. Campbell, founder of Campbell Soup Company. Canning history New Jersey State Archives.; Department of State.

Εν έτει 1869 παράτησε τη δουλειά του και συνεργάστηκε µε τον Έιµπραµ Άντερσον, κατασκευαστή παγοκυστών, προκειμένου να παράγουν συσκευα­σμένα ζελέ, μαρμελάδες, ντομάτες και λαχανικά. Μαζί κατάφεραν να παράγουν αρκετά ποιοτικά προϊόντα και να αποσπάσουν βραβείο για το τοµατοµπιφτέκι τους στην Έκθεση του 1876. Όμως, οι δύο άνδρες έρχονταν συχνά σε ρήξη, αφού ο Κάµπελ ήταν περισσότερο παρορμητικός µε έντονη την επιθυμία για επέκταση, ενώ ο συνεταίρος του ήταν αρκετά συντηρητικός.

Μετά από πολλά, ο Άντερσον πούλησε το μερίδιό του και αποσύρθηκε. Για λίγα χρόνια εργάστηκε ως σύμβουλος δίνοντας συμβουλές σε νέους επιχειρηματίες (ένας από αυτούς ήταν ο Χένρι Χάινζ, που µόλις είχε ξεκινήσει τη δική του επιχείρηση µε αγριοράπανα), ενώ αργότερα έφτιαξε μια κονσερβοποιία και ανταγωνίστηκε για λίγο τον πρώην συνεταίρο του.

Joseph A. CampbellJohn T. Dorrance ο χημικός

Στο μεταξύ, ο Κάµπελ απέκτησε έναν άλλο συνεργάτη, τον Άρθουρ Ντόρανς, ο οποίος το 1894 ανέλαβε την επιχείρηση μετά την αποχώρηση του ιδρυτή. Ήταν όμως ο ανιψιός του, Τζον, ο άνθρωπος που θα έκανε τη διαφορά οδηγώντας την επιχείρηση στην ευημερία. Ο νεαρός ήθελε τόσο πολύ να δουλέψει στην επιχείρηση του θείου του, ώστε δέχτηκε να πληρώσει από την τσέπη του τον εξοπλισμό του εργαστηρίου, αρκούμενος μάλιστα σε αμοιβή μόλις 7,5 δολαρίων την εβδομάδα.

Ο Τζον Ντόρανς, που είχε σπουδάσει στην Ευρώπη και είχε εργαστεί σε ορισμένα από τα καλύτερα εστιατόρια του Παρισιού, είχε εντυπωσιαστεί µε τον τρόπο που οι Γάλλοι σεφ παρασκεύαζαν τις σούπες. Όταν, λοιπόν, το 1897 επέστρεψε στην Αμερική και εργάστηκε στην εταιρεία, έφερε μαζί του ορισμένες από τις πιο γνωστές συνταγές σούπας. Σε μια εποχή που οι σούπες πωλούντο σε μεγάλες συσκευασίες και ήταν γεμάτες µε νερό, ο νεαρός πρότεινε κάτι επαναστατικό: τη συμπυκνωμένη σούπα. Αν το νερό αφαιρείτο από τη σούπα πριν ακόμη συσκευαστεί, τότε αυτή θα κόστιζε λιγότερο κατά τη μεταφορά, θα καταλάμβανε λιγότερο χώρο στο ράφι και στην κουζίνα και, το πιο σημαντικό, θα ήταν πιο φθηνή.

Αυτό ήταν ίσως το προϊόν που χρειαζόταν η επιχείρηση του Τζόζεφ Κάμπελ για να υπερισχύσει του ανταγωνισμού. Ο ίδιος βέβαια είχε μόλις αποσυρθεί, όταν άρχισε το 1898 να παράγεται η ντοματόσουπα (σε ασπροκόκκινο χρώμα, εμπνευσμένο από την ενδυμασία της ομάδας ράγκμπι ενός πανεπιστημίου), η οποία σύντομα θα γινόταν το «σήμα κατατεθέν» της Campbell Co. Η ανταπόκριση του κόσμου στη νέα σούπα, η οποία διαφημίστηκε αποκλειστικά µε μεγάλα πόστερ σε τρόλεϊ (την εποχή εκείνη, οι γυναίκες –οι βασικοί αγοραστές σούπας– χρησιμοποιούσαν συχνά αυτό το μέσο μεταφοράς), ήταν εντυπωσιακή.

Η σούπα της Campbell έφθασε μέσα σε µία πενταετία να πουλάει 16 εκατομμύρια τεμάχια ετησίως. Ο Τζόζεφ Κάµπελ πέθανε το 1900 καθώς πήγαινε στο εργοστάσιο, αφού όμως είχε προλάβει πρώτα να γευτεί έστω και για λίγο την επιτυχία της σούπας που έφερε το όνομά του. Αν και σήμερα το όνομά του είναι ταυτισμένο µε τη σούπα, ο ίδιος δεν παρήγαγε ούτε µία…

Πηγές: 

Photo By campbells.com

Photo by wikipedia.org

 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.simposio.news
Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το Simposio.news δεν φέρει καμία ευθύνη.
Το simposio.news επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.