Κοσμάς Σιδηρόπουλος

Ο Κοσμάς Σιδηρόπουλος μαζί με τα τρία αδέλφια του δημιούργησαν ένα «γευστικό» πολυχώρο το GrEatings στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Στην ιστορική Στοά Δραγούμη συνυπάρχουν ένα εκπληκτικό εστιατόριο, cafe, bar, ζαχαροπλαστείο, αλλαντοπωλείο, παντοπωλείο, ψησταριά και αρτοποιείο.

Πλέον είναι συχνή η έκφραση «ποιος πάει να κάνει τώρα επιχείρηση στη χώρα μας;»

Ε.. οι τρελοί. (γέλια) Είναι τρία τα κομμάτια που συνεισέφεραν. Είναι ένα το κομμάτι της αισιοδοξίας, ένα το κομμάτι του νεανικού ενθουσιασμού κι ένα το κομμάτι του ρεαλισμού.

Υπάρχει ένας κανόνας που λέει ότι στην κρίση υπάρχουν κι ευκαιρίες. Η κρίση δεν είναι μόνο καταστροφή, είναι και αναδημιουργία

οπότε έτσι το σκεφτήκαμε κι εμείς, ότι είμαστε σε μια κατάσταση τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια και λίγο παραπάνω ίσως, όπου υπάρχει μια μόνιμη κάθοδος στην οικονομία της χώρας, στις ευκαιρίες που παρουσιάζονται, οπότε κάποια στιγμή αυτό θα χτίσει μια στασιμότητα και θα αρχίσει η άνοδος πάλι.

 

Στη Στοά Δραγούμη έχετε οκτώ γευστικά μαγαζιά σε ένα. Ήταν η αρχική ιδέα να κάνετε ένα πολυχώρο ή προέκυψε στην πορεία;

Για την ιδέα υπήρξε συνεισφορά από πολλούς ανθρώπους και υμών, της οικογένειας αλλά και ανθρώπων που είχαμε μαζί μας στην πορεία, οι οποίοι κάποια στιγμή είτε σταμάτησαν, είτε συνεχίζουν να είναι μαζί μας.

Ο καθένας έβαλε ένα μικρό λιθαράκι, ξεκινήσαμε από κάτι διαφορετικό είναι η αλήθεια, πάντα όμως με γνώμονα και βάση τα ελληνικά προϊόντα, την ελληνική κουζίνα, που είναι διαχρονική. Υπάρχει από τα αρχαία χρόνια και πιστεύω ότι θα εξακολουθεί να υπάρχει γιατί περιέχει αλήθεια. 

stoa-dragoumi-04

Πόσο εύκολη ήταν η επιλογή των προμηθευτών;

Αυτό είναι ένα κομμάτι στο οποίο βοήθησε η κρίση, γιατί πρώτον λόγω της κρίσης πολλοί άνθρωποι στράφηκαν στην παραγωγή προϊόντων, που μέχρι πριν λίγα χρόνια οι Έλληνες δεν το είχαν σαν προτεραιότητα, ή αν είχαν μία μικρή οικοτεχνία ή μια παραγωγή στο σπίτι την κρατούσαν για τον εαυτό τους και για τους γύρω τους, δεν το κυνηγούσαν παραπάνω γιατί δεν υπήρχε αυτή η οικονομική ανάγκη και η οικονομική στενότητα. Οπότε λόγω της κρίσης μπήκαν πολλοί καινούριοι και νέοι άνθρωποι με φρέσκα μυαλά στην παραγωγή, στην παραγωγική διαδικασία στον πρωτογενή τομέα, και στο δευτερογενή. Ένα κομμάτι ήταν αυτό που μας βοήθησε εμάς, ήμασταν τυχεροί σ’ αυτό το πράγμα.

Ένα άλλο κομμάτι είναι ότι λόγω της κρίσης ξεσκαρτάρισε αρκετά η αγορά στο θέμα των συνεργασιών. Οι μη σοβαροί επαγγελματίες, αν δεν έχουν φύγει από την αγορά, σιγά σιγά φεύγουν, οπότε μπορείς εύκολα να βρεις σωστούς συνεργάτες. Και πάλι υπάρχουν άνθρωποι που δεν συμπεριφέρονται με μοντέρνα πρότυπα και με όρους που θα ‘πρεπε να λειτουργούμε όλοι μας, για να είναι υγιής και ο ανταγωνισμός και η αγορά σωστή. Αλλά νομίζω ότι η κρίση βοηθάει σ’ αυτό το πράγμα και σιγά σιγά αυτοί που θα μείνουν θα είναι αυτοί που θα δουλεύουν σωστά και θα κάνουν σωστές κινήσεις.

Προτιμάτε δηλαδή τους πιο μικρούς παραγωγούς;

Αυτό δεν είναι απαραίτητο.

Ένα κακό με τους μικρούς παραγωγούς είναι ότι στην αρχή είναι όλα καλά, στην πορεία όμως ενδεχομένως να δημιουργηθούν προβλήματα.

 Εννοείτε δεν μπορούν να υποστηρίξουν σε ποσότητα ή στις απαιτούμενες ημερομηνίες παράδοσης;

Ακριβώς! Είναι το θέμα της υποστήριξης και το πόσο είναι έτοιμοι κι αυτοί να κάνουν έναν μεγαλύτερο άνοιγμα. Γιατί όταν ο καθένας είναι στο safety zone του, ας πούμε, μέσα, όλα καλά. Όταν του ζητάς κάτι παραπάνω, που δεν είναι αυτό που έχει συνηθίσει, κάποιες φορές δυσκολεύεται να κάνει τις αλλαγές που πρέπει.

Είναι αρκετές οι εταιρείες που προτείνουν δεύτερης και τρίτης ποιότητας ποτά;

Όχι. Αλλά για να πω την αλήθεια είμαστε μια ιδιαίτερη περίπτωση. Δεν είμαι αντικειμενικός κριτής γιατί την πρώτη κουβέντα που λέμε συνήθως εμείς σε οποιονδήποτε πάμε να συνεργαστούμε είναι ότι μας ενδιαφέρει πρώτα η ποιότητα και μετά όλα τα υπόλοιπα. Και η τιμή φυσικά, γιατί πρέπει να είμαστε βιώσιμοι. Αλλά η βάση μας είναι προτεραιότητα στην ποιότητα. Μου έχει τύχει προμηθευτής να γελάει και να λέει που βρεθήκατε εσείς, είναι δυνατόν; Υπό την έννοια ότι όταν μας προτείνουν την α’ β’ γ’ δ’ ποιότητα, επιλέγουμε την Α’ ποιότητα, τα υπόλοιπα άστα…

Μήπως είστε ρομαντικοί στα μάτια των παραγωγών και της αγοράς;

Πολύ ρομαντικοί! Δηλαδή οι παραγωγοί γελάνε. Δεν κάνω πλάκα (χαριτολογώντας), κάποιοι μας αντιμετώπισαν σαν ανέκδοτο. Έκανε το σταυρό του ο άνθρωπος και λέει «μακάρι ρε παιδιά», «τί να σας πω»…

Προφανώς πέρασαν δεκάδες άτομα από συνεργεία στο GrEatings. Πώς ήταν αυτές οι συνεργασίες και κατά πόσο τήρησαν το χρονοδιάγραμμα;

Υπήρξαν δυσκολίες, επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι και ο καθένας κοιτάει να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος για τον εαυτό του. Βέβαια, για να πω την αλήθεια, το θεωρώ αυτό αυτονόητο οπότε δεν μπορώ να κακίσω κάποιον γι’ αυτό το πράγμα. Είναι όπως με τα μικρά παιδιά, όσο χώρο τους αφήσεις τόσο θα σε καβαλήσουν. Αυτό νομίζω ισχύει σε όλα τα πράγματα στη ζωή μας, όσο τους αφήσεις, όσο δεν ελέγχεις, όσο δεν προσέχεις, τόσο θα προσπαθήσουν…

Τώρα το χρονοδιάγραμμα είναι αλήθεια ότι ξέφυγε. Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν ήταν στα πρόσωπα αλλά στην πολυπλοκότητα του χώρου και κυρίως του concept. Ο χώρος ήταν σχετικά απλός, αρχίσαμε απ’ το μείον όχι απ’ το μηδέν. Στο μηδέν ξεκινάς και χτίζεις κατευθείαν, πας απ’ το μηδέν στο ένα. Εμείς πήγαμε απ’ το μηδέν στο μείον 10 και μετά να ξανανεβούμε.

Ήταν ένας χώρος τελείως διαφορετικός, με άλλες ανάγκες. Οπότε η μεγαλύτερη δυσκολία νομίζω ήταν σ’ αυτό, ότι έπρεπε το concept αυτό που είχαμε στο μυαλό μας δηλαδή αυτά τα οκτώ πράγματα μαζί και να μπούνε σ’ ένα συγκεκριμένο χώρο. Αυτό ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία.

greatings
stoa-dragoumi

Με αφορμή ότι κάνατε πρόσφατα έναρξη και είστε νέοι στο χώρο, ας πάμε λίγο στις κρατικές επιχειρήσεις

Γιατί να πάμε; Καλά καθόμαστε εδώ (γέλια)

Τι χρόνος χρειάζεται για τις άδειες και ποια υπηρεσία ήταν η πιο τραγική;

Κάποιες υπηρεσίες θα τις ξανά βρω σίγουρα μπροστά μου οπότε κρύβω λόγια να ξέρετε (γέλια).

Στο γραφειοκρατικό κομμάτι  θα έλεγα η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν και πάλι το ότι κάναμε κάτι καινούριο σ’ έναν χώρο που ήταν εντελώς διαφορετικό πριν

αν με ρωτούσε ένας νέος άνθρωπος που δεν είχε μεγάλη εμπειρία στο χώρο, τι να τον συμβουλέψω Θα του ‘λεγα να βρει έναν χώρο που είναι ήδη υγειονομικού ενδιαφέροντος και να ανανεώσει την άδειά του για να τελειώνει και να μην μπλέκει…

Και πάλι έχει γραφειοκρατία, αλλά νομίζω ότι θα είναι πολύ πιο εύκολα τα πράγματα. Εμείς μπήκαμε στη διαδικασία, ένα χώρο που δεν ήταν υγειονομικού ενδιαφέροντος, να τον μετατρέψουμε σε υγειονομικού ενδιαφέροντος. Αυτή η μετατροπή είναι αρκετά δύσκολη. Όσο για το χρονικό διάστημα ήταν μεγάλο. Κράτησε μήνες.

Μήνες; Με τι κόστος;

Το γραφειοκρατικό δεν έχει μεγάλο κόστος, αλλά η καθυστέρηση αυτή κοστίζει στον επιχειρηματία. Για παράδειγμα εάν η άδεια καθυστερήσει ένα μήνα επιπλέον,  είναι ένας μήνας ενοίκιο, είναι ένας μήνας χαμένα κέρδη, είναι ένας μήνας ψυχολογικής φθοράς. Η αγορά ξέρουμε όλοι ότι μέσα στο χρόνο έχει συγκεκριμένες ημερομηνίες που λειτουργεί καλύτερα και κάποιες που είναι νεκρές περίοδοι. Οπότε όταν σε καθυστερούν και σε ρίχνουν σε μια τέτοια νεκρή περίοδο, μετά ενδεχομένως περιπλέκεται η κατάσταση και ανεβαίνει το κόστος. Σε μια μεγάλη επένδυση, σε ένα μεγάλο χώρο όπως είναι ο δικός μας, όλα τα μεγέθη είναι μεγάλα, οπότε και η μία μέρα μετράει. Το γραφειοκρατικό κόστος δεν είναι μεγάλο, δεν είδαμε κάτι τραγικό

Ο ανταγωνισμός σας καλωσόρισε νορμάλ ή πισώπλατα;

Προς το παρόν, δεν είχαμε προβλήματα. Μάλλον επειδή δεν ήμασταν του χώρου και δεν μας ξέρανε πολύ πολύ, δε μας έδωσαν και πολύ σημασία (γέλια). Όντως δεν αντιμετωπίσαμε προβλήματα και πρώτα ο Θεός πιστεύω να συνεχίσουμε έτσι… Το κακό για μας είναι ότι, επειδή έχουμε πολλά αντικείμενα, στην ουσία έχουμε ανταγωνιστές όλους τους υπόλοιπους. Δηλαδή δεν αφήνουμε και κανέναν σε ησυχία εδώ που τα λέμε είτε είναι πρωινάδικο, είτε είναι cafe, είτε ένα μπαράκι, είτε είναι οτιδήποτε, ένα wine bar, είμαστε λίγο στο μάτι όλων.

Ίσως βοηθάει η κρίση και έχουν καταλάβει οι επιχειρηματίες ότι να βγάζει ο ένας το μάτι του αλλουνού δεν βοηθάει και πάρα πολύ και δεν οδηγεί και πουθενά. Το να δημιουργώ προβλήματα σε έναν γείτονα είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σε λίγο θα μου δημιουργήσει κι αυτός προβλήματα σαν αντίποινα.

Γιατί όλα μαθαίνονται στη Θεσσαλονίκη, είναι και μια μικρή πόλη, τίποτα δε μένει κρυφό, όλοι έχουμε τους γνωστούς και τη βγάζουμε την άκρη.

stoa-dragoumi Θεσσαλονίκη

Ποιο είναι το καλύτερο μέσο προβολής για την επιχείρηση;

Internet και ειδικά τα social media. Το πρώτο βήμα νομίζω ότι είναι τα social media γιατί είναι μέσα στη ζωή μας πλέον πολύ έντονα κι από τον εαυτό μου κρίνοντας, ότι και η ενημέρωση πλέον ως σ’ ένα μεγάλο βαθμό προέρχεται μέσα απ’ τα social media. Internet σίγουρα και social media. Πλέον οι κλασσικοί τρόποι ενημέρωσης και οι κλασσικοί τρόποι επικοινωνίας αρχίζουν να εκλείπουν πχ την τηλεόραση δεν ξέρω αν την παρακολουθεί κανένας…

Ανεξάρτητα και από το budget προβολής-προώθησης;

Ναι ναι ναι, ανεξαιρέτως.. Νομίζω πέρα απ’ το της ευρύτητας που έχουν στο κοινό, και της οικονομικής ευκολίας, γιατί μια και το ανέφερες είναι κι αυτό ένα σημαντικό κομμάτι, το κόστος. Των social media δεν είναι απαγορευτικό και δεν είναι μεγάλο σε καμιά περίπτωση. Είναι ότι σου δίνει και λίγο το χρόνο να ελέγχεις περισσότερο τη ροή σου και την εικόνα σου προς τα έξω και γίνεται πιο σταδιακά το χτίσιμο του κοινού σου.

Έχετε πολλά άτομα προσωπικό και οφείλω να πω πως τα διακρίνει η ευγένεια. Βρήκατε το προσωπικό, μέσω αγγελίας ή από κάποιο γραφείο;

Δόξα το Θεό βρήκαμε καλά παιδιά!

Δεν απευθυνθήκαμε σε γραφείο, μόνο από αγγελίες και από γνωστούς. Υπήρξε μεγάλη προσέλευση, αλλά οι περισσότεροι να πω την αλήθεια δεν πληρούσαν τα κριτήρια. Είναι άτομα που το αντικείμενό τους ήταν τελείως διαφορετικό και λόγω της κρίσης έχασαν την κανονική τους δουλειά, οπότε θεώρησαν εύκολο αντικείμενο να απασχοληθούν με το χώρο της εστίασης. Αλήθεια είναι ότι μέσα στην κρίση οι επιχειρήσεις που δημιουργούνται και που επιβιώνουν ενδεχομένως, είναι οι επιχειρήσεις της εστίασης, της διασκέδασης κλπ.

Οπότε όλοι αναγκαστικά στρέφονται προς τα κει. Δηλαδή όταν χάνει κάποιος τη δουλειά του, είτε είναι ηλεκτρονικός, είτε μηχανικός, είτε είναι δεν ξέρω κι εγώ τι, το εύκολο είναι να πει “θα πάω να γίνω σερβιτόρος, θα πάω να γίνω πωλητής, θα πάω να γίνω λαντζιέρης”…οτιδήποτε. Αλλά δεν είναι εύκολο και σίγουρα δεν είναι κάτι που δεν έχει απαιτήσεις, υπό την έννοια ότι χρειάζεται κάποια συγκεκριμένα προσόντα για να μπορέσει να λειτουργήσει σ’ αυτό το επάγγελμα. Θέλει ευγένεια, υπομονή, εργατικότητα, θέλει πολλή παρατηρητικότητα, κλπ

stoa-dragoumi-cafe

Ποιο είναι το αμέσως επόμενο ρόφημα μετά τον καφέ που φεύγει περισσότερο;

Σε μας είναι αυτές οι σπιτικές οι λεμονάδες, οι βυσσινάδες κλπ που κάνουμε. Έχουν μεγάλη επιτυχία και ειδικά η παλιά σπιτική βυσσινάδα. Αυτό το ρόφημα νομίζω σ’ εμάς φεύγει περισσότερο και μετά ακολουθούν τα αλκοολούχα κρασιά και φυσικά η μπύρα που είναι κλασσικό ποτό.

Και το πιο δημοφιλές γλυκό;

Τα γλυκά μας είναι όλα πολύ λαχταριστά! Ένα γλυκό που είναι αρκετά δημοφιλές και νομίζω ότι το έχουμε μόνο εμείς στη Θεσσαλονίκη, είναι το paris brest, που γίνεται με κρέμα φυστικοβούτυρο και κρέμα σοκολάτα γάλακτος και είναι πολύ ωραίο. Αυτό είναι ένα που έχει αρκετή ζήτηση. Επίσης, το charlotte (έχει σχήμα μικρού πύργου) είναι πολύ εντυπωσιακό, αποτελείται από σοκολατένια μπισκότα και στη μέση μους σοκολάτα με μαρμελάδα φράουλα και σιρόπι λαιμ.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.simposio.news
Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το Simposio.news δεν φέρει καμία ευθύνη.
Το simposio.news επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.